Foto van de dag

glvleugel1en2.jpg


Blijf op de hoogte

via

Facebook

Klik hier





E-book

Mijn DEBUUT roman.

Even ontspannen met een roman over een episode uit het leven van een vrijgezel dat op z'n kop komt te staan.






Labspiegel


KSLA

Labspiegel 11 november 1977

 





Shell Harmonie KSLA heeft eigen plaat

Dat de Shell Harmonie op donderdag 27 oktober haar wekelijkse
repetitie begon met de Mac Gillavry Mars, berustte niet op een
toevallige keus. Dit werk, in een arrangement van dir~gent Karel
Kakelaar, is namelijk één van de nummers op de door de Harmonie
gemaakte langspeelplaat, waarvan de eerste exemplaren deze
avond officieel werden overhandigd. Na het applaus van de schare
KSLA-belangstellenden die de heuglijke gebeurtenis bijwoonden,
verwel komde voorzitter Prommel alle aanwezigen op ‘deze gewone
repetitie met een bijzonder tintje’ en memoreerde hóeveel tijd, werk
en moeite aan dit resultaat vooraf waren gegaan.

1300 Palen moeten de grond uit

Nu het IJ-paviljoen is gevallen rest de slopers nog de erfenis
die ‘slechts’ bestaat uit 1300 houten palen, elk zo’n 1-2,5 m. lang.
Met het opzoeken en uittrekken van die palen is, zoals werd
verwacht, aanzienlijk meer tijd gemoeid dan met de sloop van het
gebouw dat zij eens fundeerden. Het opzoeken gebeurt aan de hand van
het zoqenaamde ‘palenplan’ , een kaart waarop alle posities van de
palen staan aangegeven. Heeft men eenmaal een kop van een paal
uitgegraven, dan schuift een grote kraan er een soort ‘appelboor’
overheen. Deze gigantische ‘appelboor’ hangt onder een enkele tonnen
zware trilmachine. Trillingen en gewicht zorgen er vervolgens Voor
dat het zaakje dieper en dieper over en langs de houten paal
schuift. De steel van de ‘boor’ (een ca. 10 meter lange U-balk)
we.rkt zich tussen de paal en de kleilaag en heft ~ daarmee een
groot deel van de kleefkracht op, die het anders onmogelijk zou
maken de paal in z’n geheel uit de grond te trekken. Zit de ‘boor’
diep genoeg, dan tracht men het geheel voorzichtig uit de grond te
trekken, waarbij het trilmechanisme al die tijd in werking blijft.
Tegelijkertijd grijpt een klep die in het onderste deel van de
‘appelboor’ zit, zich (zie verder pag. 3)

T.J. M.Eilers,
instrumenttechnicus op de afdeling TD.

Uit dienst
P.Honingh – AD met pensioen;
dr. A.J.de Jong – CE, naar SleC, Londen;
mw. M.S.de Jong-Groen in ‘t Woud – CIS;
ir. P.Kiewiet- EE, naar SICM, Den Haag;
J.W.Kooijmans – T Dt met pensioen;
A. R. Korswagen – MSE, met pensioen;
J. L.van der Putte – LFA;
ir. K. Smit – M R, naar SleM, Den Haag;
mw. G.T.Udo – CIS;
dr.D.J.Vermeer – EE, naar SIPM, Shell Bill iton.

Burgerlijke stand
Gehuwd
Mw. T.T.M.de Jong – KC, met J.e.van der Plas, 21/10. Mw. M.M.e.Tuyp
– PN, met e.J.Thorne, 11/11.
Geboren Jornt Steinmetz, zoon van C.J.Steinmetz – UC, 12/10.
Saskia Maria van der Weijden, dochter van T.M. van der Weijden – Cl
S, 22/10.

A.W. Mul 40 jaar in
dienst

Op 12 augustus 1937 solliciteerde Wim Mul, 15 jaar oud, als
aankomend instrumentmaker bij de B.P.M. Hij werd prompt aangenomen,
en even prompt op de bodenkamer geplaatst, zoals in die tijd
gebruikelijk was. Men meende toen, dat een verantwoorde carrière op
een dergelijke manier moest starten. 1 AI heel spoedig viel hij op
als zijnde .’punctueel, netjes en vlot’. H ij zou, zo bedacht men,
best eens wat van het instrumentmakersvak kunnen afweten. En dus
werd besloten om Wim naar de instrumentmakerij over te plaatsen. Hij
bleek niet alleen het vak te kennen, maar groeide daarin in korte
tijd door tot het hoogste niveau. Zijn betrokkenheid bij de
experimenten en zijn pogen daaraan in constructieve zin bij te
dragen, hebben hem met veel ontwikkelingen in aanraking gebracht. En
evenzo vele collega’s hebben hem daarbij leren waarderen. Gaarne
maken ze van zijn vaktechnisch inzicht gebruik. Wim, of zoals je in
onze gelederen meestal wordt genoemd, Bram, het bovenstaande
verhaalt heel in het kort iets van de beqinfase en de eindfase van
je carrière. Daar kun je nu bij je 40-jarig jubileum met grote
voldoening op terug zien. Wat er werkelijk in die 40 jaren is
gebeurd, valt hier niet te beschrijven. In deze dagen zullen je
gedachten daar wel eens naar terugkeren. Naar de vele instrumenten
en proefopstellingen, die je vervaardigd hebt, Soms maar kort in
gebruik en soms kom je ze jaren later nog tegen; naar de vele
collega’s, die je hebt ontmoet en waar je mee bevriend bent geraakt;
en naar de diverse werkruimten, die je gedurende de groei van dit
lab hebt bewoond. Misschien spreekt ook de situering van het lab aan
het IJ, waar jein je jeugd temidden van de oceaanreuzen hebt
gewoond, een extra woordje mee. In gedachten zul je nog wel eens een
afvaart van zo’n Indiëvaarder opnieuw beleven. Wim, je weet, dat ons
werkpakket zich geleidelijk aan wat heeft gewijzigd en dat we minder
complete instrumenten bouwen. De overblijvende, meestal lastige
problemen pak je nog steeds met enthousiasme aan. Daaruit blijkt,
dat het wezenlijke van het vak je nog steeds boeit. Je collega’s
kunnen je dan ook met recht feliciteren met dit jubileum en voegen
er naast al die jaren vriendschap en collegialiteit nog de wens aan
toe, dat je in goede gezondheid ook de komende jaren mag
doorbrengen. R.K.





Aangenaam, Marijcke Penn

Ze is sinds 1 november in dienst van KSLA, Marijcke Penn. Zeer velen
uwer zullen kennis met haar maken, want haar tunetie is die van
medisch secretaresse van de Bedrijfs Geneeskundige Dienst. Dat is de
redendet wij even aandacht aan haar wijden. De laatste tijd is er
nogal wat veranderd bij de BGD. Dokter Van Dijk kreeg een functie in
Den Haag, maar doordat zijn opvolger, dokter Witmond, cursussen
moest volgen, troffen we toch afwisselend hem of dokter Van Dijk in
de spreekkamer aan. Ria Blokker, jarenlang de vertrouwde
‘steunpilaar’ van de BGD, vertrok en zuster Eva Beck nam -eveneens
ontslag in verband met haar naderende huwelijk. Gelukkig bleef Ben
Dronkert trouw op zijn post! Nu breekt de tijd aan dat de
Geneeskundige Dienst weer in rustiger vaarwater komt. Dokter Witmond
zal binnenkort weer dagelijks op zijn plaats kunnen zijn. En dan is
daar nu Marijcke Penn, die een belangrijke taak zal krijgen -bij het
laten reilen en zeilen van de BGD. Marijcke heeft ondermeer een
opleiding gevolg tot dokters assistente en zij werkte als zodanig
bij een huisarts en in het Binnen Gasthuis. Zij kan dus bijv.
injecties geven, een verband aanleggen, bloed afnemen, eenvoudige_
cardiogrammetjes en lonqiuncties maken. Haar hoofdtaak is echter dat
specifieke werk dat verbonden’ is aan het secretariaat ende
administratie van de BGD. Ook daar heeft Marijcke de nodige ervaring
in. ‘Ik heb zes jaar gewerkt op de BGD van de Vrije Universiteit’,
vertelt zij. ‘Daar werkten drie artsen, twee verpleegkundigen, twee
receptionistes, twee secretaresses en een doktersassistente. Die
bezetting daar is ook wel nodig ook, want bij de V.U. werken 6600
mensen. Ik heb daar de hele opbouwen uitbouw van de BGD meegemaakt.
Eigenlijk was die nog niet helemaal afgerond op het moment dat ik
daar wegging. Dat vond ik wel jammer, maar _ja, deze baan bij het
KSLA trok mij erg aan. Ik wilde graag in een, wat kleiner verband
werken, met de mogelijkheid veel mensen te leren kennen. Het lijkt
mij ook fijn om hier weer mee te werken aan het zo goed mogelijk
opzetten en laten draaien van het werk. Het aantrekkelijke hier vind
ik, dat het geheel vrij overzichtelijk is. Het is niet zo massaal
als bij de V.U. Ik ben erg enthousiast. Ik heb het gevoel dat hier
nog veel gedaan kan worden. Ik hoop er aan mee te kunnen wl}mi7 Bat
~ët ê8»ta~tm~táë bedrijfsarts en met de andere medewerkers hier goed
en prettig verloopt en dat de sfeer hier zo is, dat je niet met
tegenzin Ze zal nog even moeten wennen, maar dat zal haar, zo komt
het ons voor, niet veel tijd kosten. Caroline Jansen, Ria’s
tijdelijke opvolgster, werkt haar snel in. In het nieuwe ‘medische
team’ zal zij, mede door haar ervaring in haar vroegere baan én door
häar êi7i-t7aüsi"äsmê om ‘wät nieuws aan te pakken, ongetwijfeld een
belangrijke inbreng hebben. Marijcke, veel succes daarbij !

1300 -Palen – – uit de grond
(vervolg van pag. 1)
vast in het uiteinde van de paal, waardoor de kans dat deze breekt
nog een stukje kleiner wordt. Op deze wijze weten de slopers –
slechts onder de meest gunstige om.standigheden – zo’n 40 palen per
dag te verwijderen. Er zullen echter nog vele dagen komen waarop dat
aantal belangrijk lager zal zijn. Neem bij voorbeeld maar de vier
palen dikke wal aan de IJ-zijde, waarvan de koppen zich tussen de 40
en de 90 cm. onder het IJ-waterniveau bevinden … Bij de sloop van
de steiger wordt het palentrekken uitgevoerd door een drijvende bok.
Terwijl het betonnen lichaam van de steiger nog met de ‘beul’ (die
In tegenstelling tot eerdere berichten niet met zand is gevuld, doch
van massief staal blijkt te zijn vervaardigd) werd bewerkt trok de
kraan met groot gemak de houten palen omhoog, die zo, keurig in het
gelid staande, een laatste eerbetoon brachten aan het eens zo solide
bouwwerk.

LP voor Harmonie
(vervolg van pag. 1)
Weliswaar is er in het verleden al eens een 75-toeren-plaat van het
orkest gemaakt, maar het leek alle betrokkenen zinvol, ter
gelegenheid van het 40-jarig bestaan van het corps, dat in 1978 zal
worden gevierd, uit te komen met een langspeelplaat zulk een
jubileum waardig. In de LabSpiegel van 25 juni j.1. brachten we
reeds verslag uit van de daarop volgende gang van zaken: De
besprekingen tussen bestuur, dirigent en leden enerzijds en de
KSLAdirectie en Shell-Verkoop (die een deel van de 500 exemplaren
tellende oplage beloofde af te nemen) anderzijds. De con- -tacten
met de Bredase geluidstechnicus Toni Dirne die de opnamen gi ng
verzorgen. De vél e repetities en tenslotte, op 23 en 24 mei de
definitieve opnamen in de Lezingzaal van Overhoeks. Twee avonden
lang speelde en herspeelde men voor een batterij van microfoons tot
vermoeiens toe. De verdere technische procedure en het persen van de
zwarte schijven geschiedde buiten de gezichtskring van muzikanten en
dirigent … De voorzitter bedankte in ‘t bijzonder de heer Kokelaar
voor diens stimulerende leiding bij dit alles en verzocht vervolgens
de heer Boertje het officiële deel van deze informele happening voor
zijn rekening te willen nemen. Ir.Boertje, inhakend op de in de
platenwereld gebruikelijke uitreiking van een gouden plaat aan
succesvolle artisten, merkte op: ‘Maar dan moeten er wèl tenminste
100.000 exemplaren aan de man zijn gebracht. Wat mij betreft, staat
er weinig in de weg om die 100.000 te bereiken. Er zijn heel wat
slechteren die dat getal wèl hebben gehaald. Maar ik vrees dat u
niet het verkoopapparaat achter u hebt staan en nog niet voldoende
bekendheid geniet om dàt succes te boeken. Toch hebt u, door uw
optreden naar buiten, wel deqelijk een goede bekendheid gekregen. Zo
ontving de directie vorige week een dankbaar schrijven van de ADM
waar u op 17 september met een uitvoering ter gelegenheid van het
100 jarig bestaan van de firma hebt bijgedragen tot de feestvreugde
I’ Na de brief te hebben voorgelezen, vervol gde de heer Boertje: De
directie heeft gemeend, in Een plaat voor dirigent Kakelaar …
plaats van een gouden plaat, alle Harmonie-leden een exemplaar van
hun eigen werk te moeten aanbieden. Op het eerste gezicht wat vreemd
om iemand zijn eigen produ kt te geven, maar als een wetenschapper
zijn werk in een rapport vastlegt krijgt hij automatisch een kopie
daarvan. U heeft uw werk op een plaat vastgelegd en dus ontvangt ook
u een kopie I’ Nog even teruggaand in de historie, vervolgde hij:
‘Bij een inzarnelinqsactie, 40 jaar geleden, ten bate van de op te
richten Harmonie, was er een milde gever die zijn gift van vijf
gulden vergezeld deed gaan van dit gedichtje: ‘Hier tvvee knaken
voor de snaken die muziek willen maken niet hun kaken.’ Nu, 40 jaar
later, wil ik een vervolg geven op dat prille begin van die snaken
die begonnen met 2 knaken: … en platen voor de fotografen Jeroen
v.d. Nol en Frans Reuter Veertig lange jaren blies u die kaken stijf
Ter meerd’re glorie van Harmonie en ons bedrijf. Het resultaat staat
buiten kijf En is geperst op onze troetelsch ijf I Onder daverende
bijval van het omvangrijke gezelschap, overhandigde hij daarop de
eerste exemplaren van ‘Veertig jaar muziek naast research’ aan Hans
Prommel en dirigent Karel Kokelaar. Voorzitter Prammei bedacht
daarop ook de collega’s Jeroen v.d. Nol en Frans Reuter van de
Foto-afdeling met een plaat als blijk van erkentelijkheid voor hun
perfecte uitvoering van de foto’s voor de voor- en achterzijde van
de platenhoes. Een drankje in de wandelgang vormde de opwekkende
traitd’union tussen deze uitreikingsceremonie en de normale
repetitie, die ook deze avond gewoon doorgang vond. De prijs van de
plaat, die zowel bij de Harmonie-leden als in onze Personeelswinkel
verkrijgbaar is, bedraagt fl. 15,-. De opgenomen nummers zijn: Op
zijde 1: Four contrasts for wind van Trevor Ford, For children van
Bela Bartok en de Vaudeville suite van Pi Scheffer. Op zijde 2:
Mc.Gillavry March – Scotch Traditional, arrangement K.Kokelaar,
Country and Western van Harold Walters, Tower of the Americas van
Nick Lerone, A Beguine Fantasy van Zane Auken, St. Louis Blues,
arrangement Piet Engels en Duke EIlington in Concert, arrangement
Karel Kakelaar.





Fotoclub vierde jubileum
Het verschijnsel ‘fotowedstrijd’

De fotoclub ‘Jacob Olie Jbzn.’ heeft zijn 25-jarig jubileum gevierd
op een wijze onze vaardige foto-amateurs waardig. De prachtige
jubileumbijlage van de LabSpiegel, enkele weken geleden, was één van
de manifestaties van de jubilerende club. De andere was een receptie
in het clubhuis op het sportpark, gecombineerd met een
foto-expositie van zowel de eigen club als van enkele andere
verenigingen. Uiteraard is er ook een jubileumwedstrijd gehouden,
waarvoor 150 foto’s ingeleverd werden. Uit die wedstrijd kwamen drie
gelijkwaardige wi nnaars te voorsch ijn: Cas Buysman en Jan Jansen
van de Fotoclub Nieuwendam en Juul Veugelers van de eigen club.

Het verschijnsel fotowedstrijd
Eén van de leden van ‘het eerste uur’, Egbert Kunst, hield op deze
drukbezochte bijeenkomst een jubileumspeech. Hij wees er op dat hij
veel aan de fotoclub heeft te danken. ‘Toch’, zo zei hij, ‘heb ik
dikwijls sterk getwijfeld aan het bestaansrecht van een fotoclub.
Hoe beoefen je gezamenl ijk de fotografie. Voor m ij is fotograferen
een bij uitstek eenzame bezigheid. Ook bij het organiseren van
onderlinge fotowedstrijden en bij het deel nemen als club aan
wedstrijden met andere clubs, zet ik een vraagteken. Er zijn
tegenwoordig namel ijk velen – en ik voel wel wat voor hun
redenering – die er sterk op tegen zijn, een competitie- element te
brengen in zoiets persoonl ijks, individueels als de fotografie. Wie
is het juryl id – zo zeggen ze – dat hij of zij zal uitmaken dat
deze foto goed, die daar brandhout,
en die andere de allerbeste is? Als ik afga op wat ik lees, dan zijn
er – en vooral waren er – niet weinig fotoclubs waarin enkele
dictatoren uitmaakten hoe het allemaal moest, en wee het jonge Iid
dat het eens met een eigen visie probeerde: aan de prijzen kwam hij
zeker niet te pas en op zijn best kreeg hij te horen dat als hij die
foto nu met een andere camera, op een andere film, van een andere
kant had gemaakt en hem anders had ontwikkeld en anders afgedrukt,
dat hij dán misschien

Wat dat wedstrijdelement betreft: Ik heb zelf te dikwijls iets
ingezonden of in een jury gezeten om het recht te hebben het
verschijnsel fotowedstrijd te veroordelen. Fotowedstrijden zijn best
leuk, als je maar niet denkt dat het al of niet in de prijzen vallen
veel te betekenen heeft en dat je je daarvan iets moet aantrekken.
De voornaamste reden waarom in mijn ogen een fotoclub, ondanks
alles, bestaansrecht heeft, is omdat het een sociëteit is, een
plaats waar men el kaar ontmoet en van gedachten wisselt – over
fotografie natuurlijk. Want net als de meeste hobbyisten kunnen
fotografen eindeloos over hun liefhebberij kletsen.

Dat gaat dan meestal wel over lenzen en si uiters,
vergrotingstoestellen en ontwikkelaars, korrel en gradatie. Maar dat
geeft niet: tenslotte is de techniek, het ambacht, een heel
belangrijke kant van de fotografie. De techniek op zichzelf maakt je
nog geen fotograaf, maar zónder de techniek mist de fotograaf de
mogelijkheid
zich uit te drukken. Als hij echter de techniek beheerst en hij ook
werkel ijk iets te zeggen heeft, dan behoeft er ook niet meer zoveel
gepraat te worden en is er ook geen jury meer nodig om goede cijfers
te geven. Dan spreken de foto’s zelf l’ In het verdere verloop van
zijn toespraak uitte Egbert Kunst zijn dankbaarheid voor de
vriendschappel ijke contacten die in de club zijn gelegd en voor de
inspanning van ijverige bestuursleden. Twee van die bestuursleden
noemde h ij met name: het erel id de heer Nordt en het oud-bestuursl
id Arie Vlaming. De heer Nordt, zélf wegens gezondheidsredenen niet
aanwezig, heeft zijn versiersel en, die hem bij zijn benoeming tot
ere- Iid, nu elf jaar geleden, werden overhandigd, aan de vereniging
geschonken met een suggestie voor een bestemming erbij. Het lint met
de schelp zou telkens voor een jaar moeten worden toegekend aan de
maker of maakster van de foto of dia van het jaar. Het
revers-insigne
wilde hij bestemmen voor iemand die zich bijzonder voor de club
heeft ingezet. Het Iint bi ijft nog even liggen, maar Egbert Kunst
reikte wel meteen het revers-insigne uit en wel aan Arie Vlaming,
voor zijn voortreffelijke foto’s en voor het vele werk voor de club.
Spreker noemde aan het eind van zijn toespraak nog één persoon Jacob
Olie Jbzn, die zo’n schitterend fotografisch oeuvre heeft nagelaten
en die, zonder het te weten, zijn naam aan de club heeft geschonken.
Als
dank voor wat de fotoclub ‘Jacob Olie Jbzn.’ deze 25 jaar voor hem
heeft betekend en met de beste wensen voor de volgende kwart eeuw,
schonk Egbert Kunst de club een zelfportret van de schutspatroon.
Felicitaties waren er ook van de Bond van de Nederlandse Amateu
rfotografen Veren igingen – inclusief een fraaie bronzen medaille –
en van de andere verenigingen van het AsV- ‘SHELL’. Namens die
zusterverenigingen sprak Klaas van der Molen en hij deed dat niet
met lege handen. Een projectiescherm en spotjes voor de
portretfotografie vormden de geschenken van die ASV- ‘SH E LL’
-vrienden. Bijzonder onder de indruk waren wij die avond van de
continue dia-presentatie, bestaande uit drie onderdelen: een serie
dia’s van door Jacob Olie gefotografeerde stadsgezichten met
overvloeiers naar dezelfde plaatjes nu; een serie kleurendia’s van
de brand in Hotel Polen en een serie kleurendia’s gemaakt in
Amerika. Arjan
Sikking en Louis Bertholet verdienen wèl een extra compliment voor
de samenstelling van deze dia-presentatie.

Foto van de maand Vorige week dinsdag was er weer een clubavond en
daarover schrijft Louis Bertholet ons: Op die clubavond dacht ik aan
de opmerkingen van Egbert Ku nst over het ‘versch ijnsel
fotowedstrijd’. Harmke Neyman en ondergetekende hadden de niet
makkelijke taak de foto van de maand uit te zoeken.
Uiteindelijk, na lang beraad, konden wij onze keuze maken. Het werd
de kleurrijke natuurdruk van Juul Veugel ers. Daar de tijd ontbrak
om van deze kleurendruk een zwart-wit te maken en die in deze LS te
plaatsen, dachten wij er goed aan te doen de ‘runner-up’ zwart-wit
van Arjan te plaatsen. Zoals Egbert zei, is dit het wat ons in de
fotoclub aantrekt: enerzijds het uitwisselen van feitelijke
informatie – je kunt altijd iets van een ander ‘Boomgaard in de
mist’ – Arjan Sikking
leren – anderzijds die ogenblikken dat je samen, al of niet
stilzwijgend, constateert dat een dia of die foto ‘gewoon goed’ is
en dat je er nauwelijks meer woorden over behoeft vuil te maken. Na
de foto van de maand te hebben gekozen, kregen wij van Joop
Vermeulen een interessant reisverslag van Tunesië te zien, waarmee
ons wönaêfschone nieuwe scherm (één van de cadeaus die wij van de
ASV ‘SHELL’-clubs kregen) werd ingewijd. Ook toonde Joop, samen met
de heer Zwart, een klankdiareeks over de herfst, die door hem en
door enkele leden van hun club Zwanenburg, in elkaar was gezet.
Foto-expositie Arjan Op 25 november a.s. wordt in Hoorn een
foto-expositie geopend
van ons clublid Arjan Sikking. Hij zou het heel leuk vinden als er
veel leden van onze club aanwezig zouden zijn.

Opening om 19.00 uur in de Deus Adjutor, Keern, in Hoorn (R isdam
1), ingang Koperslager. Geopend weekend, zat.: 26/11, 14.00-17.00
uur zon.: 21/11, 14.00-17.00 uur andere dagen tot 13 december, van
20.00-22.00 uur. Na afloop van de opening staan er allerlei vochten
bij hem thuis klaar op Hoeker 17, Hoorn, Risdam 11.
Portretavond 15 november, 18.00 uur: portretavond o.l.v, Harry van
Steen is. 18 november:.Portretavond o.l.v, Harry van Steen is. Rest
mij nog te zeggen dat Arie Kooy opgevolgd is door Hein Naaykens.
Arie bekleedde de functie van secretaris van onze club en dat heeft
hij enige jaren op zeer vakkundige wijze gedaan! Arie, nogrnaals
dank voor wat je voor onze club hebt gedaan, en voor Hein: Veel
succes Louis

AANGE-BODEN
ENCYCLOPEDIA BRITANNICA. uitgave 1961, 26 delen plus atlas plus
kast, als nieuw, fl. 275,-; tsl. 3349 of telefoon 023-283586.
FIAT 128, bouwjaar 1976, 27.500 km., pr.n.o.t.k.; Vrij, tsl. 3040 of
telefoon 02990-27449.
ELECTRONISCH ORGEL, merk Cosmovox F-20, met rythmebox en
automatische begeleiding, vraagprijs fl. 2.500,-; Slaman, tsl. 3163
of tel.
0251 0-35647.
BANKSTEL (5 zitelementen), 2 EIKEN STOELEN en een SCHOMMELSTOEL;
Koning, tsl. 2950 of telefoon 020-455062.
BROMMER ‘FANTIC’, 4 versnellingen, i.g.st.; fl. 250,-; Raat, t51.
2290 of telefoon 02908-1423.
VOL-GLAS AQUARIUM, 90 x 30, inclusief lichtkap, verwarming en
vissen, vraagprijs fl. 125,-; Van der Horst, tsl. 3167 .
BUITENBOORDMOTOR, merk MAC, 3 pk, 1 cyl inder, vraagprijs fl. 250,-;
telefoon 020-32443.
HOEKHUIS’ with garage, in Voorschoten, close to the station and new
English School, front and back garden, Iiving/diningroom, fitted
kitchen, four bedrooms, bathroom, oil central heating, fl.
297.500,-; Vrins, Schoolstraat 28a, Voorschoten, telefoon
01717-3476.
DAF-66, bouwjaar 1974, 40.000 km., met radio en
achterruitverwarming, fl. 6.000,-; mw.Piet., tel-. 02502-8638.
Set van 4 COCOSMATTEN, kleur groen, passend in VW-Golf/Polo, fl.
30,-; tsl. 2431 of têlefoon 02990 -24743. SIMCA 1100, 1973, 80000
km., ANWB price fl. 2750,-, will sell fl , 1450,· or the best offer.
availiabie mid november; CHILDS TR IKE fl. 10,-; FRIDG E, fl. 50,-;
call 070- 257657~
EIKEN BANKSTEL met salontafel, fl. 950,-; twee BEDDEN met matrassen
(?Ox200 el k}, fl. 175,-; een TWEEPERSOONS BED (grenen) met matras
(160×200) en kastje (grenen), fl. 195,-; EETHO EK met vier stoelen
(zwart hout), fl. 175,-; STUDEERKAMER-TAFEL (zwart hout), fl. 45,-;
MUURKAST JE (zwart hout), fl. 30,-; FlAT 128, sport coupé, bouwjaar
1972, fl. 1900,-; KOELKAST (drie sterren), fl. 250,-; FIETS met
handremmen, fl. 95,-; tsl. 3379 of tel. 03462-3797. Nieuwe KLARINET,
fl. 200,-; STEEL GITAAR, tafelmodel, twee elementen, fl. 300,-;
POLITI EONTVANGER, 10 kanalen, 12 volt, ft. 550,-; SCHEEPSONTVANGER,
1-20 MC, fl. 250,-; DU IKSET plus AUTOMAAT Loos&co, 7 liter, fl.
250,-; DAMESDUI KPAK, maat 38, fl. 75,-; RACEF IETS, merk Champion,
5 versnel!ingen, tI. 175,- tel. 02998-1731. LUXAF LEX, beige, 3,50
m. breed en 2,00 m. hoog, vraagprijs fl. 125,- HIFI-PICKUP met
ingebouwde versterker en 2 boxen, 2-weg-systeem, merk PE, 2×10 watt,
Shuer M75- element, fl. 150,-; Rose, tsl. 3821 of tel. 02995-4560.
ELECTRISCH FORNUIS, merk Etna, fl. 75,-; PERZISCH TAPIJT (nieuw),
Heriz, 220×330 cm, fl. 1950,- {nieuwprijs fl. 3900,-); tsl, 3082 of
tel. 020-412187. SLAAPKAMERAMEUBLEMENT, z.g.a.n.; KEUKENBUFFET;
BOSCH DIEPVRIESKAST, 260 liter, 4 sterren, één seizoen gebruikt tel.
020-270166.
GEVRAAGD
PARAPLUEWANDELWAGEN; tsl. 2993 of tel 02997-1688.
Ingoede staat verkerende SJOELBAK en SLEE; Bos, tsl. 3224 of tel.
02502-8638.
STENCI LBRANDER voor het vervaardigen van clubblad van armlastige
korfbalvereniging; tel. 020- 319986. WONINGRUIL. Aangeboden in
Weesp: ruime 4-KAMERFLAT met CV en box, huur fl. 440,-; gevraagd 3 à
4 KAMERFLAT in Amstelveen, Uithoorn of omstreken, huur tot max. fl.
600,-,- Rotteveel. tsl, 3429
of tel. 02940-17239.